habang nanonood ako ng Darna kanina sa GMA-7

eksena:
nag-uusap sina Narda at Ding patungkol sa pagsagot ni Narda kay Pancho.
nagselos si Ding sa huli dahil hindi na lang siya ang nakaaalam ng sikreto ni Narda.
isa pa, hindi "bet" ni Ding si Pancho para sa dalaga.

random lang.
dahil fascinated lang ako sa komiks na ito ni Mars Ravelo. mula pa noong college. ginawa ko pang final paper ito, not once but twice. hehe

e yung paano kaya kung hindi lamang basta magkaibigan plus magkapatid ang turingan nina Narda at Ding? yung tipong mayroon pang nakapaloob na kung anumang relasyon sa pagitan nilang dalawa? panibagong love story ba. love angle. o yung mas mabigat pa, may sexual relationship silang dalawa? hmmm. parang exciting.. o bakit kaya hindi na lang hindi ginawang bata rin si Narda (kasing edad ni Ding, na kung tutuusin, ang totoong kwento ng Darna sa komiks)? para mas may thrill. para pwedeng ipasok ang sexual relationship nilang dalawa.

wala lang. random pagiisip lang naman to. dahil walang magawa.. hehe =)









fever =(










heto na naman.
lilisan na naman ang isang taon.
taon na naging maganda at hindi kagandahan para sa akin.
nagkaroon ng work sa BPI, nakagraduate sa kolehiyo, nakapag-ipon, napasaya ang mga magulang, ang mga kaibigan (sana), siyempre ang aking sarili.
marami akong natutunan nitong nagdaang taon.
sa buhay, sa sarili, sa trabaho, mga kaibigan. lahat na.
nakakalungkot isipin na hindi minsan kung kailan kailangan mo talaga ng kasama, e yun yung parang wala kang mahagilap. yung wala ka lang matakbuhan kundi sarili mo.
na parang iisipin mo na lang e kaya kong solusyunan tong pinagdaanan ko.
na sa katunayan e yun naman talaga siguro ang gusto ni Lord. na dapat ako lang lumutas ng problema ko at hindi dapat humingi ng tulong sa iba.


--------------

nakakapagod din sa work minsan.
pero yung feeling na okay yung workplace saka officemates
nakakawala na rin ng pagod.

hehe!~~

sobrang daming nangyari
ang daming binalak, na hindi natupad
binalak at natupad.
binabalak na matutupad at hindi matutupad pa lamang.

sana sa pagpasok ng panibagong taon,
maging kaibigan ko pa rin ito.

#####

-fin-








ayun o!
malapit na mag-2010!!
yuhu!!!


kelangan na ulit magtipid..

last day of work today.. pero may pasok ng jan1.
yikes!!!











==> nag-anak sa binyag kanina. broke na talaga =(
==> nagpunta sa Eastwood with Hun. yiki!!!
namili ng regalo para kina mommy and daddy. hirap maghanap.
di na nakapanood ng movie. ayaw ako itreat e. hehe
dapat magpapapicture sa upuan ni Santa, kaya lang may naunang bata, haha!!
Late lunch, merienda at Momo
yummy food., kaya lang sobrang nakakabusog. haha!!





































went to UP bazaar, daming magandang 2nd hand books!!!
may magandang UP shirts din kaya lang mahal naman. ampf!!!
naglakad sa oval. =)










Team 32 Xmas party
.. first christmas party ko sa BPI call center with team 32..
Music 21 Jupiter, after shift. daming food! with masungit na ate.
never na nakumpleto ang team sa picture =(
hep hep hooray galore. siyempre may pot money =P'




############# plus after music 21





after party at Off the Grill Timog
syempre di ako pwede magpakalasing dhahil uuwi pa ako. hehe!
sayang kung sa bahay lang. lasingan na!! hehe

- with xyza, joyce and Ma'am Liezel

















lapit na magpasko.. yuhu!!!
pero broke na ako..
huhuhu!!









pinipilit kong magsulat muli.
subalit hindi gumagana ang aking imahinasyon.









****
may pasok ngayong sunday.
nakakapagod pero ayus na rin kasi 7-4 ang sked.
kahit umalis ako sa bahay ng 6 o 6:15 ng umaga, di pa rin malelate.
walang traffic =)

less than 30minutes ang byahe papuntang office.
yuhu!!!
daming pagkain kanina dahil bday celebration nina peachy and val.
nakakabusog. hehe!

****

after ng shift.
nagsimba at kumain sa rolling pot.
puro kain lang talaga ang araw na ito.
tapos tomorrow may pasok na naman. hehe

****

lapit na ang pasko..
parang dumaraan na lang talaga ito ng hindi namamalayan.
o siguro mamamalayan ko lang ito kapag mismong pasko na lamang.
hindi na siya katulad nung mga nakaraang pasko.
o marahil tumatanda na rin ako. ayun o.
hindi ito emo.

=)






sunday ko na ito binablog.. pero iibahin ko lang yung post options para kunwari araw-araw ako naglalagay dito sa blogspot. hehe. nakakamiss din magblog ng araw araw tulad nung college pa ko. hehe!! adik na adik lang sa blogspot dati. pero ngayon di na masyado kaya binabalik ko na lang ulit. hehe..

*******
saturday.


sobrang nakakapagod. haha! 2am na kami halos natulog, di na rin masyado nakatulog kasi pagising gising ako =( 4:30 nagprep na para pumasok. sabi kasi ni peachy 6-3 ang sked niya. kaya 5.30 umalis na kami run. pero pagdating namin sa office, 7-4 rin pala sked niya tulad namin. . di na rin kami nakatulog. bangag kung bangag. parang lutang lang buong maghapon.
after ng shift, tulog agad sa bus. hehe! nagpunta muna ng UP para magdinner. UP moments are love....

=)

*******







cluster 3 xmas party today...


pero kanina nagpunta ng gateway kasama si hun. hehe
bibili ako dapat ng susuotin para sa party pero di na rin ako nakabili. no money =P
gusto kona bilhin yung speakers na nakita ko.

Wendys burgers are love... =)





walang pasok ngayong araw = happy

ang aga ko nakatulog kagabi. hindi ko na nga napanood ang Darna (oo paborito ko to. hehe). tapos tuloy tuloy na yung tulog ko. sobrang pagod na lang talaga siguro. mabuti na nga lang hindi traffic pauwi kahapon. maaga ako nakauwi. =)

parang napaka various lang nung napaginipan ko. parang laktaw laktaw lang siya. una napaginipan ko na dahil sweldo day today, e 4k lang daw yung nakuha ko. na talagang gulat na gulat ako sa aking panaginip dahil di ko lubos maisip kung bakit ganon lang yung nakuha ko. haha! sunod e yung mga isda.. literal na mga isda. haha.. (mula sa panginip, may nakitang supot ng mga buhay na isda, pang-aquarium sa amin sala, at matagal itong naroon, pero hindi pa rin namamatay yung mga isda. lumalangoy pa rin sila at nung inilagay ito sa aquarium e nanganak pa yung isang hammerhead shark, parang very out of this world lang yung panaginip na yun)....


syempre paggising ko. chineck ko agad yung sweldo. thank God na hindi 4k.
at chineck ko rin yung ibig sabihin nung panaginip ko sa mga isda;

"Fishpond
To see a clear, well-stocked fishpond, foretells of profitable enterprises and great pleasures.

Fish
To see fish swimming in your dream, signifies insights from your unconscious mind. Thus to catch a fish, represents insights which have been brought to the surface. Alternatively, a fish swimming in your dream may symbolize conception. Some women dream of swimming fish when they get pregnant. The fish is also an ancient symbol of Christianity and Christian beliefs. Consider also the common phrases "like a cold fish", "fish out of water" or something that is "fishy" about a situation. It may also imply a slippery or elusive situation.

To dream that you are eating fish, symbolizes your beliefs, spirituality, luck, energy and nourishment. It is food for the soul.

To see a dead fish, signifies disappointment and loss of power/wealth.

To dream of cooking fish, indicates that you are incorporating your new realizations with your spiritual feelings and knowledge. If you are cleaning fish, then it suggests that you are altering your emotional expression in a way that will be presentable to others. You are censoring yourself and not expressing how you completely feel. "



******
ang galing lang nung panaginip..
connected lang talaga sila =)

Happy Thursday!!!






heto na yung nagcacap off sa aking 2009.
hooray sa overnight beach escapade.
yuhu!!!


arf arf...

nakakatuwa kasi wala masyadong tao.
parang naging private lang yung beach. hehe





technically its my 1st year in BPI today. hehe
ito ang araw na nagtatakda ng unang taon mula ng una akong tumapak sa gusali nito..
hehe

12/08/2008

exam at interview.




immaculate din ngayon... yuhu!!!







nakakapagod ang araw na ito...
=(



literal.
yung ayaw mo na lang huminga
maging bato kahit papaano.
yung hindi ka titingin.
pipikit ka lang.
yung walang makikita.
walang maririnig.
walang maaamoy.
lahat ng iyong pandama.
ay isa-isang magsasara.
maaari ring magkakalas-kalas.

ngunit walang ganoong kapasidad ang isang katawan.
dahil ginawa ang katawan upang makadama.

na kahit napapagod na ay patuloy pa ring gumagawa.

nakakalungkot.
-(









magtatapos na naman ang panibagong linggo
disyembre na!
sobrang bilis ng araw, ng panahon.
malapit ng mag-pasko. ngunit kahit malapit na yung merry xmas, ang init init pa rin. tuwing umaga ko lang nararamdaman yung lamig ng simoy ng hangin. ngunit kapag hapon, kahit pagabi na. ganoon pa rin, mainit pa rin. wala na atang pag-asang lumamig ang pilipinas. hindi naman talaga ito yung point ko. hindi rin yung global warming slash climate change.

ang gusto ko talaga sabihin, yung masaya yung weekend ko. sobrang okay. =)
nagpunta sa galera for an overnight nitong thursday-friday, at sobrang onti ng tao. aakalain mong hindi december. okay yung place, mura kasi. hehe!! nakakarelax ng todo.l kung pwede lang hindi na umalis dun kahit isang linggo. kaso wala ng pera. hehe.


plus plus. okay yung mga nabunot kong skedyul for holiday duty kanina!!
yipee!!!


hindi ko ata mapapanood ang lantern parade this year =(
8-5 ata ang sked ko that day.. sad...







isang buwan..
tagal na rin.
hindi ko namalayan na sobrang bilis ng araw ang bilis ng panahon. maski ako minsan nahihirapan makisunod dito. yung tipong hindi pa natatapos ang isang araw, iniisip mo na yung mga mangyayari sa susunod na araw. ang hirap. pero nakakaya naman makipagsabayan. =(

maraming nangyari.
mula sa work, sa buhay-buhay, lovelife, pero yung ultimate question e yung may natutunan ba ako sa pagdaan ng bawat araw. ang emo ng entry na to. pakshet.

pero syempre kahit gaano to ka-emo, ang sasabihin ko marami ako natututunan. na mahirap ang mabuhay. na walang taong apolitical (biglang may ganito, eto kasi yung sinabi nung trainer sa i-serve, sabi niya apolitical daw yung session na yun, haha!! bigla ko naman naisip, walang tao sa loob ng kwartong yun ang apolitical pangunahin na noong ipinanganak pa lang ang isang tao, mayroon na agad itong kinakakatigan, thus... haha political na siya),, fast forward.

namimiss ko na magsulat.
parang bula na lang ang mga ideya ko.
nawawala na lang.
pumuputok bago lumaki.
hanggang sa wala na lang ako maisulat.
tulad ngayon.
parang wala na .
matatapos lang ito ng ganito.
ngunit sisikapin kong isalba.
dahil nais ko ulit magsulat.


***************
lapit na ulit mag nippy-monsty day!! hihi!!
tigilan na ang pagiging madrama =P

***************

very spontaneous lang talaga to...
ano ba yung tawag dun.. haha
stream of consciousness ganyan lang
yung parang wala ka lang masualat pero tuloy tuloy lang dapat, yung walang hinto. yung ganito. timer starts now. mga one minute na magsusulat.
yung kahit ano. kahit yung maliwanag na color orange na buwan kagabi. na pinilit kong kunan ng picture pero hindi ko makuhaan. yung isang kotse na pinilit kong habulin sa mula cubao hanggang commonwealth dahil ginitgit ako. yung ang traffic traffic pero wala kang magawa kundi maghintay kahit masakit na yung right leg mo. yung ganito ulit. yung may 3 days kang bakasyon kasi matagal mo ng hinintay to. yung malapit ng magpasko. oo pasko.

at matatapos na yung pagka spontaneous nito..


blog..











heto na naman ulit.

graveyard ulit ang skedyul.
ampf! hehe
eto na naman yung pakiramdam na nakatatamad pumasok dahil gabi na ako umaalis ng bahay. yung hanggang umaga gising. kagabi nakakatuwa. napanood ko yung Ploning. nakakaiyak.
ang ganda ng kwento. iyong flashback, yung pagtuhog sa noon at ngayon.

hands off kay dante garcia. slash friend ni juday. hehe!!








ang tagal na pala ng huling nakapagsulat.
iyong umaagos lang yung naiisip, yung emosyon. yung walang tigil lang sa pagtipa sa keyboard. yung hindi mageedit. hindi magdedelet. walang backspace. walang turning back. yung tuloy tuloy. yung parang ganito. ito ang aim ko ngayong gabi. yung walang tigil. hindi muna ako magttext. o magrereply. pero hindi ko magagawa yung huling nasabi ko. yung walang backspace. yung walang lag moment. yung ganito na. parang one, two,. three. sige titigil muna ako. magrereply lang ako. timer starts now.

okay.. balik ulit. ten seconds, twenty seconds. eto na magsisimula na ako.

yung gusto ko magtravel, na kahit hindi lang dito sa quezon city e mapuntahan ko. na alam kong wala naman talaga ako panahon para gumala. na parang nakakasawa na lang magpunta dito sa tirinoma, sm north, o eastood, o galle, o gateway.
kaya naisipan namin ni hun na magpunta sa robinsons place, sa ermita, sa manila. na dahil first time ko, e namangha ako. yung parang nakawala lang ako. dahil nga perstym ko talaga. ang isang araw na pagbisita ay hindi sapat para manamnam ko yung lugar kaya muli kaming nagbalik kahapon. pero hindi lang kami doon nagpunta. nagpunta rin kami sa baywalk, na first time ko rin nagawa. na naamoy ko yung amoy ng dagat. yung dumi nito, yung mga batang naliligo, yung malalakas na alon, yung mga nagtitinda ng ice cream, ng popcorn, ng chippy. mga ilaw, mga tawanan, yung ingay, mga dayuhan (itim at puti), yung mga batang nagtatakbuhan. kami. ako, siya. lahat narinig, nakita, higit sa lahat nadama ko. para akong nakawala sa aking kinalalagyan. sa aking kinasisidlan. para na akong hindi ako. na matagal kong hinahanap hanap.


matagal ko ng gustong gawin ang ganito. iyong mararamdaman ko yung mga hindi ko pa nararamdaman. yung makita yung mga matagal ko ng gustong makita. at naibigay lamang iyon sa akin ng isang pagkakataon hindi ko inaasahan. na ang pagpunta sa lugar na dayuhan sa akin ay siya palang makapagbibigay ng saya na matagal ko ng hinahanap.

na muling mapuputol. na pagfafast forward sa ganito.
yung parang gusto ko lamang maging post modernist bigla. na parang pagfafast forward din ang mga araw kung saan hindi na lamang ako basta ako. kundi yung parang ibang tao na. yung hindi parang isip bata kundi parang dignified na tao. yung mga nakikita at nababasa sa mga libro. yung parang katulad ng sinabi ko kahapon kay hun habang binabagtas ang adriatico. na sinabi kong mas navivisualize ko na yung binabasa ko. dahil doon ang setting noon. sa maynila, sa ermita. sa camarin. o kung anuman yung camarin na lugar na iyon sa nobela ni f sionil.

na muling mapuputol.


na gusto ko na ulit magsulat, yung parang hindi na lamang ako nagsasalita kundi ang mga nagsasalita para sa akin ay mismong ang mga salita.
na minsan gusto ko na lamang mapipi dahil ayaw ko na magsalita. at magtitipa na lamang ako rito sa keyboard. na parang walang nakakaintindi sa akin dahil, ayaw naman nila akong intindihin. na parang naaalala ko yung sinabi ni judy ann sa pelikula nila ni piolo na ang setting ay sa Baguio na puro angst ito sa buhay. na hindi naman niya talaga alam ang tunay na kahulugan ng angst. o baka ako rin ay parang si piolo. o parang si juday, na sa huil'y hindi rin naman talaga nalaman sa loob ng pelikula kung paano nga ba mabuhay ng puno ng angst. o marahil matagal ko pa talaga malalaman kung ano ang kahulugan ng salitang angst.

gusto kong maging simpleng manunulat.
pero hindi ko alam kung saan magsisimula. na parang lagi na lang ako nahihirapan kung saan magsisimula. ngunit ang hindi ko makalilimutan ay ang sinabi ng dating propesor. na kung gusto raw namin maging magaling na manunulat ay dapat marunong muna kaming bumasa ng akda ng iba. o di ba. parang bonggang bongga lang yung sinabi niyang yun dahil hindi ko makalimutan. may isa pa pala, na ang salitang "cute" ay hindi ginagamit para sa malalaking bahay. dahil wala namang cute na malaki. parang pag sinabi mong ang cute ng elepante, ng giraffe. ang cute daw ay para sa mga maliliit na bagay lamang. kaya nga raw sinasabing ang CUTE NG BABY. basta ganun. pero parang ano lang yan, ironic lang. kasi kapag sinabi mong cute ang isang tao. ibig sabihin ba nun e baby pa yung pinatutungkulan? e pano kung cute na girl, o cute na boy? cute na bading, o cute na tibo. parang ganun lang, malabo. parang malabo rin ang pinatutunguhan nito. basta ganun. period.


o yung magrerewind naman ako ng kaunti.

dahil syempre kahit papaano gusto ko naman magreminisce. pero dahil tinatamad na ako.. next time na ako magrerewind. basta magsusulat na ulit ako dito sa blog na to.


period.


timer starts now.

e yung egggsayted lang talaga ako ngayong araw na kahit umuulan e itutuloy ang pagpunta sa batangas para mag-beach!! hehe... magkasunod na linggo ang pagpunta sa dagat... sana lang hindi umuulan dun.. (me will pray hard)

ang dami nangyari nitong nakaraang linggo. bukod sa walang patid na pag-ulan.

monday - ito ang memorable na araw sa pagsisimula ng linggo.. pagkaraang manood ng the final destination.. na walang kalatuy-latoy (the word). hehe, pero nakakaaliw na rin kahit papaano.. e dumaan kami sa may Mrt North Station.. pagbaba ng hagdanan, while matching may hawak pa akong payong sa kaliwang kamay at ang aking kanang kamay ay hawak hawak ang aking pantalon na baka sumayad, ay booommmmmmmmmmm.. kaunting hakbang na lamang iyon, kaunti na lang talaga. dahan-dahan naman ako sa aking pagbaba dahil naiimagine ko na kung paano kaya kung mayroong madulas doon. dahil suot ko pa ang aking magic tsinelas (magic, kasi lagi ako nadudulas pag suot yun). sa kamalas-malasang pagkakataon nga naman, e paghakbang ko pababa ay nadulas ako. (ang ganda lang talaga ng eksena.. tuloy tuloy lang ang aking pag-slide hanggang sa ibaba ng staircase. hmmm di naman talaga sa ibaba. parang tatlong hakbang na lang e nasa ibaba na. hindi ko alam kung matatawa ako o ano. pero yung pakiramdam kakaiba talaga ang sakit na nakakatawa, na nakakahiya, na nakatatawa ulit. 

nung pagkahulog ko pa,. sabi nung babae sa likuran ko "nadulas siya!" na pasigaw  pa yung pagkakasabi. bukod sa pasa sa likurang bahagi at sa malapit sa shoulder e putik at pagkarumi ruming pants at jacket ang aking natamo.. ampf!!!

next time na yung ibang mga araw.. pero hindi pa yan ang pinaka highlight. hehe!!

me egggsayted na mag beach.. ehem